Δευτέρα, 17 Φεβρουαρίου 2020

Tim Berners-Lee Πώς θα σώσουμε το διαδίκτυο

Οι γονείς μου ήταν μαθηματικοί. Η μητέρα μου βοήθησε στον προγραμματισμό ενός από τους πρώτους υπολογιστές αποθηκευμένων προγραμμάτων – τον Manchester Mark 1. Μου έμαθαν ότι, όταν προγραμματίζεις έναν υπολογιστή, αυτό που μπορείς να καταφέρεις περιορίζεται μονάχα από τη φαντασία σου. Αυτός ο ενθουσιασμός για τον πειραματισμό και την αλλαγή με βοήθησε να χτίσω τον Παγκόσμιο Ιστό.
Ήλπιζα ότι, 30 χρόνια μετά τη δημιουργία του, θα χρησιμοποιούσαμε το διαδίκτυο πάνω απ’ όλα για να υπηρετήσουμε την ανθρωπότητα. Πρωτοβουλίες όπως η Wikipedia, το OpenStreetMap και ο θαυμαστός κόσμος του λογισμικού ανοικτού κώδικα είναι μερικά από τα εποικοδομητικά εργαλεία που ήλπιζα πως θα προέκυπταν.
Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο περίπλοκη. Παγκοσμίως, οι κοινωνίες διαλύονται, καθώς η προκατάληψη, το μίσος και η παραπληροφόρηση διαδίδονται ανεξέλεγκτα στο διαδίκτυο. Οι απατεώνες χρησιμοποιούν τον Ιστό για να κλέβουν ταυτότητες, τα «αρπακτικά» τον χρησιμοποιούν για να παρενοχλούν και να εκφοβίζουν τα θύματά τους, και δεκάδες κακόβουλοι φορείς υπονομεύουν τη Δημοκρατία χρησιμοποιώντας έξυπνες ψηφιακές τακτικές. Η χρήση των στοχευμένων πολιτικών διαφημίσεων στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές το 2020, αλλά και σε δεκάδες άλλες εκλογικές αναμετρήσεις, απειλεί για μία ακόμα φορά να υπονομεύσει την πολιτική κατανόηση και τις επιλογές των ψηφοφόρων.
Είμαστε σε κρίσιμο σημείο. Το πώς θα αντιδράσουμε σε αυτή την κατάχρηση του διαδικτύου θα καθορίσει αν ο Ιστός θα αξιοποιήσει στο βέλτιστο τις δυνατότητές του ως μια παγκόσμια δύναμη για το καλό ή αν θα μας οδηγήσει τελικά σε μια ψηφιακή δυστοπία.
Το διαδίκτυο χρειάζεται ριζική παρέμβαση από όλους τους φορείς που έχουν τη δύναμη να επηρεάσουν το μέλλον του: τις κυβερνήσεις που ρυθμίζουν και νομοθετούν, τις εταιρείες που σχεδιάζουν προϊόντα, τις ομάδες της κοινωνίας των πολιτών και τους ακτιβιστές, καθώς και κάθε χρήστη του διαδικτύου που αλληλεπιδρά ηλεκτρονικά με άλλους χρήστες.
Πρέπει να ξεπεράσουμε το αδιέξοδο που έχει χαρακτηρίσει τις προηγούμενες προσπάθειες για την επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο Ιστός. Οι κυβερνήσεις πρέπει να σταματήσουν να κατηγορούν τις πλατφόρμες για αδράνεια, και οι εταιρείες πρέπει να γίνουν πιο εποικοδομητικές στη διαμόρφωση της μελλοντικής ρύθμισης – και όχι απλώς να αντιτίθενται σε αυτήν.
Εισάγω, λοιπόν, μια νέα προσέγγιση για να ξεπεραστεί αυτό το αδιέξοδο: το «Συμβόλαιο για το Διαδίκτυο». Πρόκειται για ένα παγκόσμιο σχέδιο δράσης που δημιουργήθηκε το περασμένο έτος από ακτιβιστές, ακαδημαϊκούς, επιχειρήσεις, κυβερνήσεις και πολίτες από όλο τον κόσμο για να βεβαιωθούμε πως ο ψηφιακός κόσμος θα παραμείνει ασφαλής, ενδυναμωτικός και πραγματικά δημοκρατικός.
Το Συμβόλαιο περιγράφει τα βήματα για την πρόληψη της σκόπιμης κατάχρησης του διαδικτύου και των πληροφοριών μας. Για παράδειγμα, καλεί τις κυβερνήσεις να δημοσιεύουν δημόσια μητρώα δεδομένων, έτσι ώστε να μην είναι πλέον σε θέση να αποκρύψουν από τους πολίτες τους το πώς χρησιμοποιούνται τα δεδομένα τους. Εάν οικυβερνήσεις μοιράζονται τα δεδομένα μας με ιδιωτικές εταιρείες –ή αντίστροφα αγοράζουν λίστες δεδομένων από αυτές–, έχουμε δικαίωμα να το γνωρίζουμε και να αναλάβουμε αντίστοιχη δράση.
Το Συμβόλαιο προτείνει τρόπους για τη βελτίωση του σχεδιασμού του συστήματος του διαδικτύου, για την εξάλειψη των κινήτρων που επιβραβεύουν το clickbait ή τη διάδοση της παραπληροφόρησης. Η στοχευμένη πολιτική διαφήμιση δίνει στα πολιτικά κόμματα τη δυνατότητα να χειραγωγήσουν τον δημόσιο διάλογο. Είναι επιτακτική
ανάγκη να ανοίξουν οι πλατφόρμες τα αλγοριθμικά «μαύρα κουτιά» τους και να εξηγήσουν με σαφήνεια το πώς ελαχιστοποιούν ή εξαλείφουν τους κινδύνους που θέτουν τα
προϊόντα τους στην κοινωνία.
Κατά την άποψή μου, οι κυβερνήσεις πρέπει να επιβάλουν άμεση απαγόρευση των στοχευμένων πολιτικών διαφημίσεων για να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη στον δημόσιο διάλογο.
Το Συμβόλαιο περιέχει επίσης συγκεκριμένες δράσεις για την αντιμετώπιση των αρνητικών–έστω και ακούσια– συνεπειών του τρόπου με τον οποίο έχουν σχεδιαστεί οι διαδικτυακές πλατφόρμες. Για παράδειγμα, γιατί σε μια εφαρμογή φυσικής άσκησης να ανησυχούν οι γυναίκες πως οι ακριβείς διαδρομές τζόκινγκ τους μοιράζονται αυτόματα με άλλους χρήστες;
Ίσως επειδή η εφαρμογή σχεδιάστηκε από ανθρώπους που δεν σκέφτονται τις ανάγκες ασφαλείας των γυναικών.
Χρειαζόμαστε πολύ μεγαλύτερη διαφορετικότητα στο εργατικό δυναμικό των βιομηχανιών τεχνολογίας, για να βεβαιωθούμε πως τα προϊόντα τους εξυπηρετούν όλες τις κοινωνικές ομάδες. Και οι εταιρείες θα πρέπει να δημοσιεύουν εκθέσεις που χαρτογραφούν με ουσιαστικό τρόπο την πρόοδό τους σε αυτό το πεδίο.
Για να κάνουμε τον ψηφιακό κόσμο ένα μέρος όπου αξίζει να βρισκόμαστε, πρέπει όλοι να χρησιμοποιήσουμε το «Συμβόλαιο για το Διαδίκτυο» και να αγωνιστούμε τώρα για το διαδίκτυο που επιθυμούμε.
Οι κυβερνήσεις πρέπει να στηρίξουν ψηφιακά τους πολίτες τους και να διασφαλίσουν την προστασία των δικαιωμάτων τους μέσω αποτελεσματικής ρύθμισης και επιβολής.
Οι εταιρείες πρέπει να κοιτάξουν πέρα από τα οικονομικά αποτελέσματα του επόμενου τριμήνου και να κατανοήσουν πως η μακροπρόθεσμη επιτυχία προϋποθέτει την οικοδόμηση προϊόντων που έχουν θετικό αντίκτυπο στην κοινωνία και τα οποία εμπνέουν εμπιστοσύνη.
Υπάρχει ήδη ένας ισχυρός συνασπισμός που υποστηρίζει το Συμβόλαιο. Παγκόσμιες κυβερνήσεις όπως αυτές της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Γκάνα έχουν ήδη υπογράψει τις αρχές του. Οι τεχνολογικοί κολοσσοί όπως η Google, η Facebook, η Microsoft και η Reddit συμπορεύονται με άλλους ειδικούς, όπως η μηχανή αναζήτησης DuckDuckGo, στην κοινή δέσμευσή τους για δράση. Πολλές οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, συμπεριλαμβανομένου και του Electronic Frontier Foundation, των Ρεπόρτερ Χωρίς
Σύνορα και του AccessNow, έχουν ενταχθεί στο κίνημα, καθώς και άτομα όπως ο Ρο Κάνα, μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων από την Καλιφόρνια.
Με την έγκριση του Συμβολαίου, οι κυβερνήσεις και οι εταιρείες δεσμεύονται να αναλάβουν συγκεκριμένη δράση σε μια σειρά από ζητήματα. Ορισμένες αλλαγές μπορεί να χρειαστούν μεγάλο χρονικό διάστημα: δεν αναμένουμε κάποια ολοκληρωτική μεταμόρφωση εν μια νυκτί. Αλλά θα παρακολουθήσουμε τις προσπάθειές τους, και αν αποτύχουν να σημειώσουν πρόοδο, θα χάσουν το καθεστώς τους ως υποστηρικτές του Συμβολαίου.
Το Συμβόλαιο χρησιμοποιείται ήδη για να επηρεάσει πολιτικές αποφάσεις, ως οδηγός βέλτιστης πρακτικής για υπαλλήλους εταιρειών και κυβερνήσεων, και ως ένα εργαλείο για να βοηθήσει την κοινωνία των πολιτών να υποστηρίξει την αλλαγή. Αλλά αυτό από μόνο του δεν είναι αρκετό. Το World Wide Web Foundation, μαζί με τους παγκόσμιους εταίρους του, θα εργαστούν σκληρά για να κινητοποιήσουν περαιτέρω τους πολίτες του κόσμου. Καθώς πλησιάζουν οι εκλογές, να θέτετε αυτά τα ζητήματα στους πολιτικούς σας εκπροσώπους και υποψηφίους. Ο καλύτερος τρόπος για να αλλάξουμε τις προτεραιότητες και τις δράσεις αυτών που είναι στην εξουσία είναι να υψώσουμε τη φωνή μας.
Γίνετε μέλος του ιδρύματός μας, των εταίρων μας και των ανθρώπων από κάθε γωνιά του πλανήτη στον κοινό μας αγώνα για το διαδίκτυο.

*Ο Τιμ Μπέρνερς-Λι είναι συνιδρυτής του World Wide Web Foundation. Το κείμενο είναι μετάφραση άρθρου που δημοσιεύτηκε στους New York Times. Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στην ειδική έκδοση της «Κ» «Η Ελλάδα και ο κόσμος το 2020» που κυκλοφόρησε στις 05.01.2020.

https://www.nytimes.com/2019/11/24/opinion/world-wide-web.html
https://www.kathimerini.gr/1063540/article/texnologia/diadiktyo/pws-8a-swsoyme-to-diadiktyo

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Άλλα θέματα

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...